Poezi nga Anton Marku

0
211

Shënime për autorin

Anton Marku u lind më 15 gusht 1971 në Gjakovë. Shkollën fillore të mesme i mbaroi në Gjakovë, ku kreu edhe Shkollën e Lartë Pedagogjike ‘‘Bajram Curri”-dega gjuhë dhe letërsi shqipe. Studimet Universitare i përfundoi në Prishtinë, ndërsa në Vjenë përfundoi studimet master në shkencat politike.

Ka 12 vitet që jeton dhe punon në Austri.

Me shkrime letrare ka filluar të merret që kur ishte nxënës. Shkruan kryesisht poezi për të rritur. Deri më tani ka botuar nëntë libra me poezi disa prej të cilëve janë përkthyer edhe në gjuhën angleze, gjermane, ruse, arabe, kroate dhe rumune.

Botimet:

1. ‘‘Cikloni i dashurisë’’ (2000)

2. ‘‘Gjurmë mbi hije’’ (2002)

3. ‘‘Dielli i mesnatës’’ (2004)

4. ‘‘Vizioni blu’’ (2010)

5. ‘‘Në duet me vetveten’’ (2012)

6. ‘‘Ishjut e jetës’’ (2018)

7. ,,Du meine Stimme’’ (‘’Ti, zëri im’’, 2018)

8. ‘‘The islands of life’’ (‘‘Ishujt e jetës’’, 2018)

9. ‘‘Në secilën hije pak dritë’’ (2019)

10. ,,Die Haut des Lebens’’ (‘‘Lëkura e jetës’’, 2020)

Ai po ashtu është prezantuar edhe në disa antologji dhe revista në Austri dhe Gjermani, si në: ,,Man fragt mich, ob ich bin (2009); ,,Stadtschattirungen’’ (2015); ,,Words and Wolds‘‘(2016, 2017, 2019 dhe 2020); ,,Liebe’’  dhe  ,,Wir, bewegende Steine’’ (2017), ,,Ausgewählte Werke XXI’’, ,,Anima‘‘ dhe ,,Ein Tag in meinem Leben’’ (2018); ,,Türen’’ (2019); ,,Freiheit’’ (2020); ,,Barmherzig’’ (2020), revistat ,,Zwischenwelt’’ 2014), ,,Aktuell’’ (2017 dhe 2018),  ,,Literarisches Österreich’’ (2017 dhe 2019), ,,Literamus 45’’ (2018) dhe ,,Literamus 46’’ (2019) si dhe në disa antologji të krijuesve shqiptarë në mërgim.

Anton Marku është anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës, i Lidhjes Ndërkombëtare të Shkrimtarëve IWA Bogdani, i Lidhjes së Krijuesve Shqiptarë në Mërgatë, i Lidhjes së Shkrimtarëve të Austrisë, i PEN Klubit të Austrisë, i shoqatës ‘‘IG-Autorinnen und Autoren’’, këshillit redaktues të revistës ‘‘Words and Worlds‘‘,  i klubit letrar në Vjenë ‘‘Der Kreis’’, klubit letrar ‘‘Gjon Nikollë Kazazi” të Gjakovës si dhe i Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Krijuesve Shqiptarë në Austri ‘‘Aleksandër Moisiu’’ në Vjenë.

Anton Marku

Vjenë, 21.03.2021

PËRPLASJE

Historisë i kërkuam borxh

shtatë beteja

plagët nuk e pritën dimrin

i lidhëm me penj trashë

nga leshi i dhive

lahutarëve u falëm vargje

për këngë reja

sa herë jeta u vonua

gjetëm një hije

për t’i shtrirë ëndrrat

tokave tona

lisat e huaj

pinë ujë thanash

derisa plasën.

HIJA

Andej nga vinte ai

një herë vit

njerëzit i matnin hijet

po ndodhi ato

ishin mëdha se trupi

shkurtonin pak gjuhën

apo gishtin e pushkës

vetëm atëherë

hija u kishte hije.

DERA E FUNDIT

Ujërave pasosur

e shpërlau fytyrën

me sy i numëroi

gjitha pikat

i rrëshqitën buzëve

fund e kuptoi

se flokëve kohës

era dhe ju vije

diku, një vend

një varrmihës pret

aty afër

një derë gjysmë e mbyllur

lum ai

e hapë me dorën e vet

atë derë.

UDHËTARI

e ndjeu

se i kishte mbetur

vetëm edhe pak frymë

atë çast

u ndal pushojë

mbi fjalët e tij

orë e tyre kishte ardhur

dy ditë parë

e tha me gojën e vet

duart t’ia linin

jashtë varrit

ashtu dhe u

nga diçka

u shndërrua asgjë

emri i tij

u ngjit lartë

pa .

 

PËRTEJ

Jeta dhe vdekja

janë motra

e dyta lindi

kohë shirash

atëherë kur shpirtrat u leckosën

e mes njerëzve

hyri bari i keq

fund fundit

fillimit do t’i plasin damarët

dimrit nuk do t’i mbetet

ha asgjë tjetër

pos borës vet

sa shume do t’i ngjajë ditës

ajo natë.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here